30 Nisan 2012 Pazartesi

Sardunyalar

Evimin balkonundan komşu apartman görünüyor. Üç katlı, en az otuz yaşında döküntü bir bina. O apartmanın en üst katında 70 yaşlarında bir teyze yaşar. Teyze balkona sardunyalarını çıkarmaya başladığında ona çaktırmadan, sanki ben de tam o sırada aynı şeyi düşünmüşüm gibi çiçeklerimi balkona taşırım. Bu işi kendi başıma yaptığımda Ankara'nın soğuklarına, dolularına yakalanır çünkü çiçeklerim. Bu şekilde çok çiçek telef etmişimdir.
Komşu teyzenin  onlarca sardunyası var. Toplamda 4-5 renk sardunyayı çoğaltıp saksı saksı çiçek yapmış kendine. Başka hiç çiçeği yok. Her sabah sırtında şalı, bembeyaz ve taranmış saçlarıyla balkona çıkar, kuruyan yapraklarını temizler, onları sular. Hepsiyle tek tek ilgilenir. Sonra hasır sandalyesine oturur ve gazetesini okur. İşi bittiğinde içeri girer ve ertesi sabaha kadar görünmez. Teyze yalnız yaşar. Haftada bir temizliğe gelen bir yardımcısı vardır sadece. Gerçi o kadar çiçeği olan birine yalnız demek doğru mu bilmem.
Ne yaparsam yapayım benim çiçeklerim onunkiler kadar hızlı açmaz, o kadar güzel olmaz. Zaten ben de balkona oturup gazete falan okumam. benim için çiçek sulamak görevlerimden biridir. Onun için sanırım çocuklarına bakmak gibi bir şey.
Nisan başından beri gözüm karşı balkonda. Çiçekleri balkona taşıma zamanını bekliyorum. Bir sabah balkonda oturmuş gazetesini okuyan bir adam gördüm. Teyzenin misafirleri -belki oğlu, belki damadı- geldi herhalde diye düşündüm. Ama çiçekler yoktu daha. Ertesi gün eşyalar toplandı, perdeler, tüller indirildi. Ev boşaldı. Sanırım teyze oğlunun-kızının yanına taşındı. Buna inanmak istiyorum. Başka bir ihtimal yok zaten. Olamaz yani. Olsa duyardım. Gittiği evde de sardunya yetiştirecek bir balkonu olur diye umuyorum.
Benim çiçeklerime gelince, balkona çıkardım onları. Sardunyamdan bir budağı köklendirip başka bir saksıya ektim. Hala solmadığına göre tuttu herhalde. Belki artık benim de bir sürü sardunyam olur. Sardunyalarıma baktıkça, tomurcuklarını görüp sevindikçe adını, nerede olduğunu bilmediğim komşu teyzenin yaşama sevinci bana geçer belki.


2 yorum:

  1. Sardunya yetiştirmek geldi birden içimden..Ne güzel anlatmışsınız :)

    YanıtlaSil
  2. teşekkür ederim. Bahar gelse de balkona taşısak :)

    YanıtlaSil