31 Ocak 2013 Perşembe

TREN



İnsanın hayatı trenin kompartımanları gibi aslında. Bölüm, bölüm. Aralarında geçişler var ama, bazen kapıları kapatıyoruz ve hiç sızma olmuyor.
Garip...
Ve güzel aslında.
Yoksa nasıl kalkardık bu kadar rolün altından?
Aşk hayatımız sarpa sarınca, iş hayatında çuvallamamayı mesela
Müdürle, patronla kavga edince, evde çocuğumuza patlamamayı,
Gece zırıl zırıl ağlayıp, sabah gülümsemeyi
Hep bu kompartımanlara borçluyuz.

Okuldaki Nalan'la evdekinin alakası yok. İyi ki de yok :)
Birbirine karışmayan onlarca rol...

Bir de bu rollerden kimsenin haberi yok. Herkes kendi kulvarındaki rolümüzle tanıyor. Bir yüzümüzü biliyor. Oysa kaç yüzden oluşuyor bir insan?

Garip... ve güzel...

2 yorum:

  1. Mimlendiniz :) İyi eğlenceler. http://birtutamkarinca.blogspot.com/2013/02/mimlendim-ve-mimledim.html

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. teşekkürler. hiç anlamam mim işlerinden ama deniycem :)

      Sil