28 Mart 2013 Perşembe

Biter-Miş Gerçekten

Her şey biter demiştim. İnanarak demiştim. Mantık yürüterek.
Şimdi görerek, birebir yaşayarak yeniden diyorum ki: Her Şey Biter.

İlginç olan şu: Bütün olan biten bizim dışımızda gerçekleşiyor. Duygular üzerinde insanoğlunun etkisi sıfır. Nasıl kendimizi zorlayarak, ikna ederek birini, bir şeyi -mesela pırasayı- sevemiyorsak, zorla nefret de edemiyoruz, unutamıyoruz. İstesek bile olmuyor. Ne sevgi, ne nefret (bunu denemedim gerçi), ne unutma...  Çok acayip ya!

Yani kalbini gümbürdeten isim, birden bire anlamını kaybediyor. Sen sadece izliyorsun, sadece farkına varıyorsun. Birden o, yıllar önce söylediğin sözler geliyor aklına " zaman kazanacak biliyorum. Ben sadece "bunları yaşamıştım" diyeceğim. "canım yanmıştı", "dağılmıştım" Başka birinin hayatını izler gibi duygudan yoksun hatırlayacağım hayatımı " 

Oldu işte. Şimdi sadece hatırlıyorum. Çok şaşkınım! 22.03.1013

1 yorum:

  1. İyi ki de bitiyor, iyi ki de unutuluyor.Yoksa insan nasıl dayanırdı ki olup bitenlere...

    YanıtlaSil