16 Kasım 2016 Çarşamba

Sevgili Günlük

Sevgili günlük, (Günlük yazasım var bugün. Formata uysun dedim)

Gündüz kar yağdı. Eve dönerken üşüdüm. Balkondaki çiçeklerimi içeri aldım sonra, yazık donarlar. Onlarla uğraşırken yine üşüdüm. Gece çöpü atmak için dışarı çıkmam lazım, nasıl üşeniyorum nasıl üşeniyorum. Güneş batınca sıcaklık eksiye düşüverdi. Üstüme bir şey almadan çıktım. Koşa koşa çöpü bırakıp evime geri dönmek niyetindeyim.

Karşı apartmandan bir kadın çıktı. Elinde bir kap. Hayal meyal görüyorum. İyi akşamlar diledik karşılıklı. Elindeki kap 5 litrelik su bidonu kesilerek yapılmış kediler için su kabı. Çöplerin az ilerisine bıraktı. "Suları kalmamış." dedi. Mahallemizin kedisi, köpeği bol. İnsanımız aç-susuz bırakmaz çünkü. İşte ben kendi çöpüm için çıkmaya erinirken o kediler susuz kalmasın diye düşünüp su bıraktı.

Dünya bu insanların yüzü suyu hürmetine dönüyor. Yapılan her kötülüğe karşı bir iyilik var.
"Evrenin tüm karanlığı tek bir mum ışığını bile  köreltemez" demişti Mitat Enç. Yoksa nasıl yaşanır, nasıl umut edilir di mi?




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder